| Ukazała się biografia Lady Ryder of Warsaw w języku polskim |
Lady Ryder of Warsaw
Margaret Susan Ryder urodziła się 3 lipca 1923 roku w Leeds, w Anglii. Z domu rodzinnego wyniosła potrzebę niesienia pomocy biednym i pokrzywdzonym przez los. W 1939 roku, mając zaledwie 16 lat zaciągnęła się do Formacji Pielęgniarek Pierwszej Pomocy.
W czasie II wojny światowej Susan Ryder służyła w polskiej sekcji brytyjskiego Zarządu Operacji Specjalnych (S.O.E.), zajmującej się dywersją w okupowanej Europie. Tam miała kontakt z cichociemnymi, których odwaga, determinacja i poświęcenie wywarły ogromny wpływ na jej przyszłość. W trakcie swej służby zetknęła się bezpośrednio z ogromem ludzkiego cierpienia. Po zakończeniu wojny niosła pomoc byłym więźniom niemieckich obozów. Jednocześnie odwiedzała alianckie więzienia, ratując życie wielu skazanym na śmierć. Doświadczenia te spowodowały, że bez reszty zaangażowała się w pracę charytatywną na rzecz chorych, bezdomnych i pozbawionych środków do życia ludzi. Wkrótce jej pomoc dotarła na inne kontynenty.
W 1953 roku powołała do życia fundację swojego imienia. "There's rosemary, that's for remembrance, pray, love, remember" – cytat z Hamleta i gałązka rozmarynu stały się symbolem Fundacji, będącej żywym pomnikiem dla milionów ludzi, którzy w obronie ludzkich wartości, oddali swoje życie podczas wojny. The Sue Ryder Foundation wybudowała w piętnastu krajach świata ponad osiemdziesiąt domów, które po dziś służą chorym i cierpiącym.
Do 1978 roku organizowała wyjazdy rekreacyjne do Wielkiej Brytanii dla byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Wraz ze swoim mężem Leonardem Cheshire, słynnym bohaterem II Wojny Światowej i wielce zasłużonym działaczem charytatywnym, inicjowała wspólne akcje humanitarne w różnych krajach świata, dotkniętych tragedią ludzką. Dla finansowania Fundacji Sue Ryder założyła ponad 600 sklepów charytatywnych.
Sue Ryder, doktor honoris causa Uniwersytetów w Liverpool, Exeter, Essex, Reading, Leeds, Kent, Londynie i Cambridge, odznaczona Orderem Św. Michała i Św. Jerzego, Orderem Imperium Brytyjskiego, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaczeniem Pro Ecclesia et Pontifice, odznaczeniem Ecclesia Populoque Sevitium Praestanti.
Polska zawsze była dla Sue Ryder miejscem szczególnym. W sierpniu 1944 roku ekspediowała zrzuty broni dla walczącej Warszawy. Bezpośrednio po wojnie, wraz z międzynarodową grupą wolontariuszy, pospieszyła z pomocą stolicy, by później stale pomagać Polsce i Polakom. Tutaj wybudowała ponad 30 Domów Sue Ryder, które przyjęły pod swój dach chorych, samotnych i bezdomnych.
W 1978 roku otrzymała z nadania JKM Królowej Elżbiety II tytuł Para Anglii, przyjmując za swoją szlachecką siedzibę Warszawę. Jako Lady Ryder of Warsaw zasiadała w brytyjskiej Izbie Lordów, gdzie przez lata była gorącą orędowniczką polskich spraw. Walczyła o prawa człowieka i godność chorych i cierpiących.
Dla kontynuowania swego dzieła, w 1992 roku Lady Ryder powołała do życia całkowicie niezależną Fundację Sue Ryder w Polsce. W Polsce czuła się jak w domu i ten kraj traktowała jak swój, a Polaków jak własnych rodaków.
Była Honorowym Obywatelem m. st. Warszawy, Konstancina i Gdyni. Jej imieniem nazwano rondo w Gdyni, ulicę w Konstancinie, a ostatnio skwer w Warszawie.
Lady Ryder of Warsaw, która uczyniła swoje życie darem dla potrzebujących, odeszła 2 listopada 2000 roku, ale pamięć o niej i jej ideały pozostały.
